پای ورزش که به میان می‌آید، نخستین بحث، سلامت است؛ سلامتی که هم جسم را در برمی‌گیرد و هم بر روح و روان افراد تأثیر دارد، به ویژه در این زندگی‌های امروزی که به هزار و یک دلیل، بیماری‌ها رو به افزایش است، چه بسا ورزش حکم پس‌انداز را هم داشته باشد؛ پس‌اندازی جسمانی که از هزینه‌های درمانی در سال‌های میانسالی و پیری کم خواهد کرد! 

شاید با دیدن صد‌ها زنی که در حال انجام حرکات سخت و خطرناک رزمی هستند، پشت صحنه‌های یک فیلم آسیای شرقی به ذهنمان برسد؛ حتی ممکن است، حال و هوای یکی از فیلم‌های کوئینتین تارانتینوی آمریکایی برایمان تداعی شود، ولی واقعیت این است که این‌ها، بانوان هنرجویی هستند که در باشگاهی در ایران تمرین می‌کنند!

این در حالی است که ورزش‌های رزمی، روز به روز محبوب‌تر می‌شود و زنان بسیاری نیز به آموزش این فنون گرایش پیدا کرده‌اند و در این میان، هستند کسانی که ترجیح داده‌اند هنرجوی یکی از سخت‌ترین هنرهای رزمی باشند؛ بانوانی که می‌خواهند کونوایچی شوند و اکنون هنرجوی نخستین مدرسه نین‌جوتسو در کشور به شمار می‌روند. مدرسه‌ای که در سال ۱۳۶۹ در شهر کرج افتتاح شد و سنگ بنای هنری رزمی شد که حالا بیش از سه هزار نفر در آن مشغول آموزش و تجربه‌اندوزی هستند.

فاطمه مئمر، مربی نین‌جوتسو به شبکه «پرس‌.تی‌.وی» می‌گوید: این ورزش روز به روز در میان خانم‌ها محبوب‌تر می‌شود، زیرا به تعادل جسم و ذهن کمک می‌کند. در نین‌جوتسو، احترام و فروتنی مهمترین درس‌ها هستند. هنرجویان یاد می‌گیرند که نخست به وجود خود و سپس به هنری که در حال آموختن هستند، احترام بگذارند.

وی می‌افزاید: هنرجویان ما یاد می‌گیرند که از سلاح‌های خطرناکی چون کمان، شمشیر، نانچوکو و شوریکن استفاده کنند؛ اما درس مهمی که می‌آموزند، «آرامش» است.

کانچو اکبر فرجی، نخستین کسی بود که نین‌جوتسو را به ایرانیان معرفی کرد. وی نزدیک ۲۲ سال پیش باشگاهی را بنا نهاد که اکنون ۲۴هزار عضو دارد.

او می‌گوید: در نین‌جوتسو ما به مرد‌ها، نینجا و به زن‌ها کونوایچی می‌گوییم. نینجا بودن به معنای صبر، تحمل و بردباری است و در لغت به معنای نامرئی بودن است. نین‌جوتسو و به طور کلی‌تر، هنرهای رزمی را می‌توان به صورت یک دارو در نظر گرفت؛ مثل سم مار که به رغم اینکه می‌تواند بسیار خطرناک باشد، یک داروی خوب هم هست.

 

پی نوشت:

1- وای به حال آقایانی که بخواهند با این خانمها به هر شکل در بیفتند!استرسنیشخند

2- همین الآن متوجه شدم که دقیقاً یک ماه از انتشار مطلب قبلی ام میگذرد! جای شکرش باقی است که اخیراً اقلاً ماه به ماه آپ می نماییم!