امشب فقط به خاطر دیدن نوشته ها و  پاسخ به یکی از دوستان باوفای مجازی وارد نت شدم اما یادم اومد که به سالگرد تاسیس وبم نزدیک شده ام.

4 سال پپش تو همین روزها "اینجا ایران، من مرد!" متولد شد و به تدریج رشد کرد و به سرعت هم پیر و فرسوده شدیولآخسوال

در تمام این مدت به رغم فراز و نشیبهای فراوان، بهترین خاطره ای که در ذهنم حک شده یاد و خاطره دوستان خوبیه که با هم آمد و رفت پیدا کردیم و درد و دل کردیم و از راه دور کام ذهن همدیگرو  شیرین کردیم.

هرجا و در هر حالی که هستند بهترین آرزوها رو براشون دارممژه